باشد لكن چون بر محل وضو ريخته شود مضاف شود از جهت كثرث غبار با چرك وأمثال اينها كه در محل وضو باشد صحت مشكل است پس لازم آنست كه آب به وصف اطلاق باقي باشد تا تمام غسل ( دوم ) اين كه آب وضو وهم چنين مواضع وضو پاك باشد ولازم نيست پاك بودن تمام أعضاء وضو قبل از شروع در وضو پس اگر هر عضوى را قبل از استعمالش در وضو تطهير كند كافى است اگر منافى با موالات نباشد اما يك شستن از براي تطهير ووضو هر دو كافى نيست اگر چه در آب كر يا جارى فرو ببرد بلى اگر به فرو بردن قصد تطهير كند ودر بيرون آوردن قصد وضو ضرر ندارد ونجس شدن هر عضوى بعد از فراغ از استعمالش در وضو ضرر به صحت وضو ندارد ( مسألة 1 ) آب قليان تا مضاف نشده استعمال آن در تطهير ووضو جايز وصحيح است ( مسألة 2 ) شرط نيست در صحت وضو پاك بودن غير محل وضو از سائر بدن بلى أحوط ترك نكردن استنجاء است پيش از وضو ( مسألة 3 ) هر گاه در بعض از مواضع وضو جراحتي باشد كه خون از آن بيايد وقطع نشود وآب هم براي أو ضرر نداشته باشد آن را در آب كرد يا جارى فرود برد وقدرى آن را فشار دهد كه آنى خون آن بايستد بعد به قصد وضو آن عضو را حركت دهد كفايت مىكند وبيرون آمدن خون بعد از آن ضرر به صحت وضوء ندارد لكن بايد ملاحظه شود كه مسح به آب جديد نشود به اين كه اگر آن عضو دست چپ باشد بلكه دست راست نيز در بعض صور بايد در وقت بيرون آوردن از آب قصد وضو كند ( سيم ) اين كه در محل وضو حايلى نباشد وبا شك در وجود آن بايد كاوش كند تا يقين يا مظنه به نبودن آن پيدا كند وبا علم بوجود آن واجب است يقين بزوال آن پيدا كند ( چهارم ) اين كه آب وضو وظرف آن ومحل ريختن آن ومكان وضو مباح باشد پس اگر يكى از اينها غصبى باشد وضو صحيح نيست بدون فرق ما بين صورت انحصار وعدم انحصار زيرا كه در صورت عدم انحصار اگر چه مأمور به تيمم نيست الا آنكه آن وضوئى كه گرفته حرام است به جهت آنكه آن وضو تصرف است يا مستلزم تصرف است در مال غير از اين جهت باطل است بلى هر گاه بريزد آب مباح را از ظرف غصبى در ظرف مباح پس از آن وضو بگيرد صحيح است واگر چه تصرف سابق بر وضو حرام است ودر اين صورت فرقى نيست ما بين صورت انحصار وعدم آن چونكه بعد از ريختن در ظرف مباح متمكن مىشود از وضو ومأمور مىشود بان واگر چه پيش از ريختن در صورت انحصار مأمور به تيمم بوده وگاهى مىشود كه خالى كردن حرام نيست